In Memoriam

Maarten van Roozendaal (1962-2013)

 

Met Maarten

2006…

Een jaar eerder had ik Maarten zien spelen in Groningen en ik had hem na afloop spontaan gevraagd: “Wilt u mijn afstudeervoorstelling begeleiden?”

Ik vond hem goed. Hij vond mij brutaal. Een mooie basis voor een stabiele samenwerking.

Tijdens het schrijfproces kwam hij kijken bij een optreden. “Wat een strot! En wat ben jij handig op dat ding (piano)!” Maar het mocht allemaal wat ruiger en minder braaf van Maarten.

“Je charme geloof ik wel, dus dat is niet interessant.”

Dat heb ik geweten… Tijdens voorstellingen van het eindresultaat ‘Uw Redding Nabij’ schopte en sloeg ik de piano’s bij vlagen bijna in tweeën.

Vaak overschreeuwde ik mezelf en had ik mijn bak energie niet onder controle, waardoor de piano tijdens het openingsnummer ‘Onmenselijk’ wegreed.

Nee, echt goed was het allerminst,  maar wat heb ik veel geleerd en wat hebben we tot vorig jaar af en toe mooie avonturen beleefd.

Tijdens de Uitmarkt 2012 mocht ik Maarten aankondigen. Hij zoende me vooraf vol op mijn mond en zei: “Onze eerste keer samen op het podium! Op naar de volgende!”,

Dat gaat helaas nooit meer gebeuren.

God, wat heb ik zin om net als in onderstaand openingsnummer een piano helemaal kapot te rammen.

Het ga u goed meester.

Dag lieve, goede Maarten…